یک روش برای یادداشت نویسی

یک روش برای یادداشت نویسی

دغدغه ی امروزم

برای نوشتن خاطرات و یادداشت های روزانه راه های مختلفی وجود دارد. می‌توان وقتی هوا تاریک شد قلم را در دست گرفت و کل وقایع روز را ثبت کرد اما از آن جایی که مدتی خودم این روش را به کار می‌بردم نقصی در آن دیدم. مشکل این جا بود که باید فکر می‌کردم تا یادم بیاید که روزم چطور گذشت و اغلب اوقات اتفاقاتی را می‌نوشتم که مهم تر از همه بود و در ذهنم باقی مانده بود. این سبک از یادداشت نویسی بخش اعظمی از اتفاقات هر چند ساده ی روز را حذف می‌کند در صورتی که شاید همان اتفاقات ساده منبع یک ایده ی ناب باشد.

از مهرماه سال پیش بود که یادداشت نویسی برایم جدی شد و جدای از سررسید منقضی ای که گاهی خاطراتم را در آن می‌نوشتم، دفترچه هایی با طرح های دلخواهم را با ذوق خریداری می‌کردم و هر روز چند صفحه ای در آن می‌نوشتم.

یکی دو روزیست که روش جالبی را پیدا کرده ام.

من برای یادداشت نویسی های روزانه ام ساعت می‌زنم و در طول روز در ساعت های مختلف می‌نویسم.

ادعایی ندارم که این روش را خودم پیدا کردم و مطمئنم که حتما در آموزش هایی که درباره ی نویسندگی دیده ام به آن اشاره ای شده و من حواسم به آن نبوده است. اما با به کارگیری آن به اهمیت ثبت وقایع ، ساعت به ساعت پی برده ام.

اگر بخواهم از مزایای این روش بگویم همین بس که می‌توانیم گزارشی از عملکرد خودمان را در وسط روز داشته باشیم و در صورت خوب پیش نرفتن کارهایمان رفتار خود را عوض کنیم.

 مثلا اگر در ساعت چهار بعد از ظهر دفتر یادداشت خود را باز کنم و ببینم که در امروز بهره وری مفیدی نداشته ام و صفحات دفترم از افکار منفی و ناامیدانه پر است حتما فکری به حال خودم می‌کنم و سعی می‌کنم تا دست خودم را بگیرم و او را به پیاده روی ای مهمان کنم تا حالم بهتر شود تا بتوانم به کارهایم برسم. این طوری کل روزم را از دست نداده ام و در احساسات بدم غلت نزده ام بی آن که بدانم دقیقا مشکل کجاست.

از طرف دیگر این سبک از نوشتن تمرین جزئی نگری و جزئی نویسی ست. چون قرار نیست که نیم ساعت و یا بیشتر برای نوشتن وقت بگذاریم و نوشتنمان در طول روز خرد می‌شود خسته نمی‌شویم و یاد می‌گیریم تا از دل اتفاقات معمولی و یک نواخت زندگی هم موضوعی برای نوشتن پیدا کنیم و صفحه سیاه کنیم.

اگر در زمینه ی تولید محتوا فعالیت می‌کنید این روش خوبی برای به دست آوردن ایده ها از زندگی واقعی ست و می‌توانید لحظه به لحظه خود را رصد کنید و افکارتان را به موقع ثبت و از آن استفاده کنید.

نقل قول روز

«دوست داشتن، رحمت است؛ مورد محبت واقع شدن، خوشبختی است.»

لئو تولستوی

جرعه ای شعر بنوش!

مرا نکاوید
مرا بکارید
من اکنون بذری درستکار گشته‌ام
مرا بر الوارهای نور ببندید
از انگشتانم برای کودکان مداد رنگی بسازید
گوش‌هایم را بگذارید
تا در میان گلبرگ‌های صدا پاسداری کنند
چشمانم را گل‌میخ کنید
و بر هر دیواری
که در انتظار یادگاری کودکی‌ست بیاویزید
در سینه‌ام بذر مهر بپاشید
تا کودکان خسته از الفبا
در مرغزارهایم بازی کنند.

مرا نکاوید
واژه بودم
زنجیر کلمات گشتم
سخنی نوشتم که دیگران
با آرامش بخوانند
من اکنون بذری درستکار گشته‌ام
مرا بکارید
در زمینی استوار جایم دهید
نه در جنگلی که زیر سایه‌ی درختان معیوب باشم
جای من در کنار پنجره‌هاست.

احمدرضا احمدی

2 Comments

  1. من گاهي روزانه نويسي انجام مي دهم اما به طوري كه هر اتفاق نسبتا مهمي ميفتد از آن مي نويسم و اتفاقت بي ارزش قبل آن را هم ضميمه مي كنم. اما تا به حال اين روش را امتحان نكرده بودم. شايد سركي هم به اين روش بكشم.

    بلکا
    1. سلام. چه خوب که روزانه نویسی دارین و چه بهتر میشه اگر گاهی نباشه و همیشه باشه. من از این روشی که تو متن نوشتم استفاده کردم و نتیجه گرفتم. امیدوارم برای شما هم مفید باشه🌺

      sam@sam

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *